Interview - Marcos Pereira zoekt eerherstel bij Antwerp FC

06 mei 2004
instagram
Marcos Pereira maakte in het voetbal al het een en het ander mee. Op zijn 17de speelde hij bij de eersteklasser Internacional de Limare. Een manager beloofde hem al goud wat blinkt en nam hem mee naar het verre en kille België.
 
Toen Marcos vernam dat ze hem bij vierdeklasser Putte wilden droppen, steigerde hij hevig. Via een omweg versierde hij een proefcontract van 3 maanden bij Lierse waar KV Mechelen hem kwam weghalen. Het liep goed tot hij in de lappenmand verzeilde. Een jaar lang werkte hij ’s morgens en ’s avonds aan een eenzame revalidatie in Nederland. Overdag was het werken geblazen. Via Zwarte Leeuw en Patro Maasmechelen kwam hij terug boven water.
 
Pereira trok naar Staaien en beleefde bij STVV twee seizoenen om duimen en vingers van af te likken: een basisplaats, een 8ste en een 4de plaats in de eindstand en als toetje nog een bekerfinale. Aan dit mooie liedje kwam echter een bizar einde. Zijn positie stond ter discussie, hij verloor het vertrouwen van de technische staf en mocht na de winterstop naar het geplaagde Antwerp FC opkrassen. Marcos Pereira was erop gebrand om alle kritikasters een poepje te laten ruiken, maar een drieste tackle van Gert Verheyen zorgde ervoor dat hij opnieuw in de lappenmand terecht kwam.
 
Je voelde je opperbest thuis in Sint-Truiden. Hoe hard kwam dat gedwongen vertrek aan?
“Dat was een van de moeilijkste dagen uit mijn leven. Ik had twee uitstekende seizoenen achter de rug bij STVV, mijn zoontje ging er naar school en het wij voelden ons er echt thuis. De sfeer binnen de ploeg was ook schitterend. Het was een heel zware klap. Het ergst van al vind ik de manier waarop ze mij behandeld hebben. Dat is nog altijd mijn grootste frustratie. Na onze bekerwedstrijd tegen Bocholt stond er in de kranten te lezen dat er koppen gingen rollen. De volgende wedstrijd verdween ik uit de selectie. Het duurde een aantal weken voor ik terug een kans kreeg. Het stoort mij dat niemand, zowel de trainer als het bestuur niet, daar ook maar een woord over heeft gezegd. Ik moest het in de krant lezen dat ik best naar een andere club moest uitkijken. Geef toe, dat getuigt van weinig respect.”
 
Je keerde te laat terug uit Brazilië voor de voorbereiding. Heeft het niet vooral daar mee te maken?
“Dat is een excuus als een ander. Ik had trouwens verwittigd dat mijn vlucht later zou toekomen. Ik heb even met de B-ploeg moeten meetrainen. Je kan een speler toch niet blijven straffen hé. Ten andere, als je ziet wat er sinds mijn vertrek gebeurt is met de ploeg, wie heeft er dan gelijk? Het liep minder vlot als tijdens de twee voorgaande superjaren maar dat is normaal. Sommige mensen liepen met te hoge verwachtigen rond. Ik geef toe dat het minder goed ging, maar wij deden het nog altijd beter dan wat er na mijn vertrek gebeurde. Ze zijn heel ver teruggezakt. In dat opzicht heb ik misschien wel mijn gelijk gehaald. Al ben ik daar weinig mee. Ik had het zelfs liever anders gezien voor STVV, dat ze het wel beter zouden gedaan hebben. Ik ben geen brokkenmaker en heb enkel vrienden, geen vijanden. Als de nieuwe technische staf mij moest vragen om terug te keren, ik zou het nog doen ook.”

"Een buitenlandse speler moet zich aanpassen"

Op de Bosuil belandde je bij een club in nood. Een club waar twee trainers aan de deur werden gezet en waar de meest wilde verhalen de ronde deden.
“Die verhalen had ik natuurlijk ook gelezen en een aantal spelers vertelden mij dat er wel flink wat waarheden tussen zaten (lacht). Gelukkig heb ik die dingen niet moeten meemaken. Vlak voor mijn komst hebben de voorzitter Eddy Wauters en de nieuwe trainer Marc Grosjean orde op zaken gezet. De trainer zette een aantal spelers op een zijspoor en koos een kern uit waarmee hij de strijd om het behoud mee wou aangaan. Sindsdien is de sfeer in de kleedkamers terug optimaal. De manager Carl Geraerts heeft mij ook goed geholpen. Na 14 dagen voelde ik mij al thuis.”
 
In die nieuwe groep zitten nog altijd veel verschillende nationaliteiten. Maakt dat het in de degradatiestrijd niet extra moeilijk?
“De voertaal in de kleedkamer is het Engels. Ik denk niet dat iemand daar problemen mee heeft. Ik trek altijd en overal mijn plan. Ik kan redelijk goed in het Engels en het Frans uit de voeten. Het Nederlands gaat mij nog veel beter af.”
 
Jij bent een mooi voorbeeld van een voetballer die zich perfect aangepast heeft aan zijn werkomgeving. In Genk hadden ze problemen met een trainer die geen Frans sprak. Bij Beveren moeten de Belgische spelers bijna Ivoriaans aanleren. Wat vind jij van die situaties?
“Ik heb daar weinig begrip voor. Een speler die zijn kans in een ander land wil wagen, moet zich aanpassen aan de situatie en aan de taal die de mensen spreken. Dat hoort er bij. Dat heeft misschien ook met een stuk beleving te maken. Ik ben graag in dit land en wil mij goed aanpassen. Anders zou ik ook niet voluit van het leven kunnen genieten. Nederlands is misschien een moeilijke taal, maar als je wil kan je alles, dan kan je zelfs Russisch leren. Bij STVV waren er eigenlijk maar twee buitenlandse spelers (Kalisa en Mbonabucya, red.) want Dusan Belic en ik kennen voldoende Nederlands. Bij Antwerp is de situatie iets anders. Hier zijn er maar 6 of 7 Belgen, ik hoor daarbij!”
 
Vergelijk de Bosuil en Staaien eens?
“Onze kleedkamer is tien keer groter dan op Staaien. Er is een grote ruimte voor de kinesist, een bad en elke speler heeft zijn persoonlijke kast. Het oefenveld ligt er hier ook beter bij. De trainingsfaciliteiten zijn hier beter. Over de kleine kleedkamers spreek ik mij niet uit. Ik speel nu in een rood-wit shirt dus dat is mijn probleem niet.”

"Gert Verheyen is een echte boer, op en naast het veld"

Bij de Great Old kreeg je al meteen met pech af te rekenen. Op Club Brugge viel je na een tackle van Gert Verheyen uit. Heeft hij zijn excuses aangeboden?
“Zwijg mij stil over Gert Verheyen. Hij heeft geen enkel contact gezocht. Op het veld kan er vanalles gebeuren, maar het minste wat je kan doen is toch je excuses aanbieden. Iedereen heeft het kunnen zien op TV of op foto’s. Hij had absoluut niet de bedoeling om de bal te raken. Dat hij blijft volhouden dat het geen zware fout was en dat het niet opzettelijk was, toont aan dat hij een boer is, op alle gebied. Dat past goed bij zijn spelstijl. Hij is een boer op en naast het veld. Verheyen is geen slechte voetballer, maar ik denk niet dat er veel mensen speciaal voor hem naar het stadion komen.”
 
Het moment van die aanslag kwam heel ongelukkig. Je had pas net onderdak bij Antwerp gevonden en je kreeg amper de tijd om je te bewijzen.
“Ik tekende op 31 januari voor Antwerp en wou mij natuurlijk aan het publiek tonen en aan de mensen die wel in mij geloofden. Ik kreeg meteen mijn kans maar dat was dus een verhaal van korte duur. Ik was juist twee maanden buiten strijd, van 8 februari tot 8 april.”
 
Heb je met al die tegenslag de moed nooit verloren? Per slot van rekening zat je ook niet met de luxe van een langdurig contract opgescheept.
“Ik heb al flink wat pech gehad in mijn carrière. Bij KV Mechelen scheurde ik twee keer mijn kruisbanden en moest ik twee keer een half jaar revalideren. Ik wist dus wat er op mij af zou komen. Je kon niet geloven hoe blij ik was toen ik terug met de jongens mee mocht doen. Ik wou absoluut iets terugdoen voor deze club. Zij geloofden tenminste nog in mij. Ik ben nog altijd niet honderd procent, dat kan ook moeilijk. Zo’n achterstand op het einde van het seizoen kan je moeilijk inhalen. Maar goed, wie mij kent weet dat ik nooit opgeef en dat ik altijd positief blijf denken. Ik ben geen honderd procent maar de club kan wel op mij rekenen. Ik ga ervoor en wil de club mijn diensten nog bewijzen.”

"Meezingen met de kop van Antwerp"

Welke relatie heb je met het Antwerpse publiek?
“Ik hou van dit soort supporters. Ze zijn fanatiek, de club is hun leven en ze blijven ons tot de allerlaatste seconde steunen. STVV heeft ook geweldige supporters, maar daar is het toch wat minder. Op Staaien heb je soms stille momenten, dat is hier niet het geval. Ze maken de hele wedstrijd kabaal. Daar hou ik van. Toen ik tegen La Louvière geschorst was, ben ik gewoon in de spionkop gaan zitten. Tijdens de eerste helft heb ik wat zitten luisteren naar wat ze juist zongen. Na de rust heb ik gewoon meegedaan met de supporters.”
 
Antwerp speelt nog tegen STVV op de Bosuil en trekt dan naar Beveren. Blijven jullie er nog in?
“Wij hebben nog alle kansen om erin te blijven. Alles kan nog. Hopelijk verloopt de eindstrijd eerlijk. Als de beste ploeg in eerste klasse blijft, is het hier feest, want wij zijn de beste ploeg van de drie laagst geklasseerde ploegen. Wij moeten er in blijven geloven.”
 
Op het einde van het seizoen ben je einde contract. Lig je daar al van wakker?
“Dat zijn zorgen voor later. Antwerp in eerste klasse houden is het belangrijkste nu. Ik wil graag in eerste klasse bij en het liefst met deze club. Als dat niet kan, zie ik wel wat er op mij afkomt. Een avontuur in het buitenland zie ik wel zitten, maar dat moet niet. Ik ben al 12 jaar in België en de kans is groot dat ik na mijn carrière hier blijf. Wij voelen ons hier thuis.”
Dimitri Charles
 
 

Voetbal België in je facebook nieuwsfeed?

Reageren is niet meer mogelijk

Laatste nieuws

ico-hottopics

Nieuws overzicht…

"Voetbal is soms een achterbakse wereld waar weinig mensen echt zeggen waar het om draait."

Jelle Van Damme

Meer voetbalquotes