Donald Burnett woont in Saint Andrews, een stadje aan de Oostkust van Schotland. Het 54-jarige voetbaldier is een fan van Hearth of Midlothian. Dankzij die club begon hij in 1988 voetbalbadges en andere items te verzamelen. 22 jaar later heeft hij er 10.000.
"Op een dag zag ik een advertentie in een magazine van de ploeg Stenhoudemuir. Ik herinnerde me dat ik daar ooit eens op bezoek was om mijn club Hearts aan te moedigen. Dat was op 3 september 1977, mijn verjaardag. Ik bestelde een badge van die club en ze kwam enkele dagen later per post binnen."
"Een vriend van me is een fan van East Fife. Ik vroeg hem om me een badge mee te brengen na de eerstvolgende wedstrijd. Ook van Hearts had ik al een paar exemplaren, toch was ik geen echte verzamelaar. Maar nu ik er ook een paar van andere clubs had, besliste ik om alle badges van Schotse ploegen te verzamelen."
"Bij uitwedstrijden van Hearts bezocht ik telkens de clubshops, en zo kwam ik al snel aan heel wat badges. Ook mijn vrienden brachten me regelmatig badges mee van hun trips. Op die manier had ik al snel een mooie collectie. Nadat ik alle Schotse badges binnen had, legde ik me toe op die van de Engelse clubs."
Texaco Cup
"Ik weet nog dat mijn eerste Engelse badge er eentje van Burnley was. Hearts gaf die ploeg partij in een competitie met de naam de Texaco Cup. Later begon ik te werken op een olieplatform in de Noordzee. Mijn werkmakkers kwamen uit heel Engeland en zo kon ik weer makkelijk aan de nodige exemplaren geraken."
"In de vroege jaren ’90 zag ik een advertentie van de Association of Football Badge Collectors (AFBC) en ik maakte me lid. Ze verspreiden een maandelijks magazine met alle details over nieuwe officiële clubbadges. Toen kreeg ik de microbe echt te pakken. Ik was er gek op en deed alles om de exemplaren dik ik absoluut wilde te bekomen."
"Zo las ik bijvoorbeeld dat St Johnstone elke bezoeker van hun Europese wedstrijd tegen het Finse Vaasa een badge cadeau zou doen. Ik schafte me dan ook snel een ticket aan. St Johnstone had al eerder zo een actie opgezet toen ze naar hun nieuwe stadion verhuisden, en ook toen was ik op de afspraak."
"Via de AFBC kwam ik in contact met enkele verzamelaars in Londen en Oldham. Ze vroegen me om Schotse badges en dankzij hen kon ik er een heleboel uit Europese en Engelse competities bekomen. Ik heb nog altijd contact met die mensen en spreek er af en toe mee af."
10.000 items zijn 45.000 euro waard
"Nu leg ik me volop toe op items uit de Belgische en Nederlandse competities. Ik zak regelmatig af naar Belgische wedstrijden en bezoek er dan ook markten en dergelijke. Ik heb ook contactpersonen in Polen en Australië die leuke dingen voor me op de kop tikken. Door de jaren heen is mijn netwerk aanzienlijk gegroeid. Zo werd mijn collectie alsmaar groter. Van 3000 exemplaren begin jaren ’90 tot 10.000 op de dag van vandaag."
"Mijn 2 favoriete badges komen van clubs uit Glasgow. Ik heb er eentje van Third Lanark, een ploeg die in 1967 ophield te bestaan. Ook die van Queens Park FC is een uniek exemplaar ter ere van het honderdjarig bestaan van die club, al kostte die me wel 135 euro."
"Vandaag vind ik ook heel wat leuke dingen via eBay. Meestal vallen die prijzen goed mee, maar soms moet ik wat dieper in de geldbeugel tasten. Mijn hele collectie heeft me meer dan 22.000 euro gekost en ze is er op dit moment 2 keer zoveel waard. Maar ik ben het verzamelen nog lang niet beu."
