Familieleden en vrienden krijgen het vriendelijke advies niet te trouwen tijdens het voetbalseizoen. Sinds oktober 1986 mistte hij slechts een handvol wedstrijden. Voetbal, en STVV in het bijzonder, zijn voor Kris Vanmunster zoveel meer dan een hobby.
"Of ik mijn eerste wedstrijd op Stayen nog herinner? Absoluut. Dat was op laatste speeldag van het seizoen 1978/79", vertelt Kris. "We versloegen Union St-Gilles met 1-0. Ik zat met mijn vader op de oude zittribune tussen de befaamde platenkloppers."
"Het STVV-virus had mij meteen te pakken. Gelukkig mocht ik na die eerste wedstrijd al snel alle thuiswedstrijden bijwonen. Mijn vader nam me ook mee naar de verplaatsingen in de buurt, zoals Diest, Hasselt en Tongeren. Op mijn veertiende mocht ik met een supportersbus mee voor een verre trip. Vanaf mijn zeventien heb ik praktisch alle wedstrijden met inzet van STVV gezien. Sinds oktober 1986 heb ik slechts twee competitiewedstrijden en een handvol bekermatchen gemist."
Werk, familie, vrienden, vakantie en feestdagen. Valt dat makkelijk te rijmen met jouw voetbalpassie?
"Mijn vrienden krijgen de goede raad om niet in juni of juli te trouwen (lacht). Ik ben Account Representative bij Insurope, een netwerk van verzekeringsmaatschappijen gespecialiseerd in 'employee benefits' voor multinationals, als verantwoordelijke voor de regio Zuid-Europa en Afrika. Daar horen dus veel buitenlandse trips bij. Maar ik kan alles goed afstemmen op de voetbalkalender."
Is er leven zonder voetbal?
"Het zou een grote aanpassing betekenen, maar er is toch nog veel meer in het leven dan voetbal: rockconcerten, een avondje op café, een goed glas single malt whisky, een interessant boek. Het zou mij wel minder aan de stad Sint-Truiden binden. Zonder KSTVV zou ik misschien wel naar het buitenland vertrekken."
Hoe beleef jij het voetbal?
"Aangezien ik alle matchen live tracht mee te pikken, neemt voetbal vaak een groot stuk van het weekend in beslag. De televisiezenders maken het er niet gemakkelijker op met al de verschuivingen van wedstrijden. Ik maak de verplaatsingen met een supportersbus. Een trip met supportersclub GranKanaria is al een belevenis op zich.
Mijn voetbalblik richt zich niet alleen op het wel en wee van de Kanaries. Ik volg het voetbal op de voet, via alle media. Livewedstrijden op TV laat ik meestal wel links liggen, om een overkill te vermijden. De Champions League matchen in de groepsfase pik ik niet mee. Europese wedstrijden worden pas bekeken vanaf de kwartfinales als beide toernooien -zoals het eigenlijk hoort- weer een knock out competitie worden. Ik woon af en toe ook wel eens een wedstrijd in het buitenland bij. Ik kies dan liever voor relatief kleine clubs zoals Alemannia Aachen, MVV, West Ham of het Schotse Hearts."
Denk je soms niet: waarom ben ik niet in een grote stad geboren? STVV is geen club die vaak in de prijzen valt.
"Ach, een echte voetbalfan moet af een toe eens kunnen afzien: leren verliezen is één van de levenslessen die je als supporter van een kleinere club gemakkelijk opdoet. Dat maakt het feest bij memorabele overwinningen en seizoenen zoals het vorige zo veel zoeter en meer memorabel. Ik zou voor geen geld ter wereld willen ruilen met een Anderlechtfan of bijvoorbeeld iemand die voor Manchester United supportert, want die club is meer een marketingmachine dan een voetbalploeg. Bij KSTVV heb ik het gevoel voor een echte voetbalclub te supporteren. In goede en in kwade dagen. Al is het natuurlijk veel aangenamer als het goed gaat (lacht)."
Hoe omschrijf jij het begrip 'voetbalsupporter'?
"Iemand die trouw blijft aan de clubkleuren en zijn ploeg zo veel en zo vaak mogelijk aanmoedigt, maar ook zo met de club begaan is dat er ook af en toe kritiek gegeven wordt, zonder bijvoorbeeld tijdens wedstrijden de ploeg uit te fluiten."
Jouw voetbalverhaal begon in 1979. Welke evolutie heb jij meegemaakt als supporter?
"Naar het schijnt was mijn humeur als tiener een zeer precieze barometer voor de prestaties van mijn favoriete club (lacht) Gelukkig neemt de duur van mijn slecht humeur na alweer een nederlaag relatief snel af met de leeftijd: vroeger kon dat enkele dagen duren, nu nog enkele uren.
Als trouwe supporter draait uiteraard ook een groot deel van je sociaal leven rond KSTVV, met een uitgebreide vrienden- en kennissenkring die rond Staaien terug te vinden zijn, maar je merkt ook hoe andere mensen, die weinig of niets met voetbal hebben, beginnen uitkijken naar de resultaten van je club.
Als tiener en twintiger ben je uiteraard nog veel fanatieker: in die tijd was ik terug te vinden in het Spionkopvak. Nu doe ik vanop de Tribune Oost nog altijd zo veel mogelijk mee met het sfeervak. Tijdens al die jaren ben ik ook nauw betrokken geweest bij de supportersverenigingen, als bestuurslid van de Spionkop en van het Supportersverbond, als eerste voorzitter van de Truiense SfeerGroep en nu als Belgische vertegenwoordiger van de Scottish Kanaries."
Je zit al 31 jaar in het voetbal. Wat zijn jouw mooiste herinneringen en pijnlijkste opdoffers?
"Bij de mooiste herinneringen horen zeker de eerste Europese verplaatsing in de Intertoto naar Varna en de match op Austria Wien in dezelfde campagne. Onze kampioenstitels in tweede klasse blijven ook bij, en dan vooral die uit het seizoen 1986/87 op het veld van FC Winterslag. In 2002/2003 en 2009/2010 eindigden we op de vierde plaats in eerste klasse, dat zijn ook mooie herinneringen.
Tot de pijnlijkste momenten behoren enkele van de derbynederlagen tegen Genk, maar vooral de nederlaag in de finale van de Beker van België tegen La Louvière."
