Lionel Messi neemt op pakkende wijze afscheid

Vader, vriend, makelaar, vertrouwenspersoon. Lionel Messi treurt om het heengaan van zijn vader Jorge. 

“Pa, ik kan nog steeds niet geloven dat je er niet meer bent”, laat de 39-jarige Lionel Messi via zijn officiële mediakanalen weten. “Ik kan het niet bevatten, of beter gezegd: ik wil het niet bevatten. Het is ontzettend moeilijk om mij voor te stellen dat ik je niet meer zal zien, dat we niet meer met elkaar zullen praten.”

Zijn vader kampte al een tijd met gezondheidsproblemen. “Ik weet dat je aan het lijden was en dat dit het beste voor je is, maar je bent veel te vroeg gegaan. We hadden nog zoveel samen om van te genieten.”

“Je vroeg me zo vaak om het laatste WK te spelen en een paar dagen voordat het begon, was het moment waarop jij je het slechtst voelde. Het was de eerste keer dat je niet bij een toernooi zou zijn, maar mama zei tegen me dat je er beter aan toe zou zijn en dat je sterk genoeg zou zijn om te kunnen reizen. Ik zei tegen je dat we de finale zouden halen, zodat je kon reizen.

Iedere keer als een wedstrijd was afgelopen, wachtte ik op je bericht en miste ik je. Toen besefte ik dat de situatie echt heel ernstig was. En toch bleef ik eraan denken om zo ver mogelijk te komen, zodat ik je de tijd kon geven en je een wedstrijd zou kunnen zien.”

Samen eindigen

“We bereikten de finale, maar jij kon er niet bij zijn. Ik wilde hem voor je winnen, hem naar je toe brengen en je een nieuwe laten zien. Het lukte me niet, mijn benen konden niet meer. Deze keer probeerde ik tegen mijn eigen lichaam in te gaan, maar het lukte niet. Ik heb me nooit goed gevoeld.

Toen ik thuiskwam, dacht je dat we de finale na strafschoppen hadden verloren. We konden niet praten over alles wat er was gebeurd. Jij kon nergens van genieten. We werden geen kampioen, maar je zei altijd dat we van iedere wedstrijd moesten genieten. Weer had je gelijk: we hadden hem moeten beleven en spelen.

Ik vertel je dit omdat het het enige was waar we niet over konden praten, omdat je al het andere al wist. We spraken iedere dag en zagen elkaar wanneer het vanwege onze verplichtingen mogelijk was.

Ik weet niet wat ik zonder jou moet doen, ik weet niet hoe ik verder moet. Ik speelde alleen maar voetbal en nu heb ik er behoorlijk wat twijfels over of ik dat nog wel lange tijd zal blijven doen. Je stond vanaf het begin aan mijn zijde, er was nog zo weinig nodig voor het einde. Waarom kon je dat laatste stukje niet nog volhouden, zodat we samen konden eindigen?”

Aanwezig zijn

“Ik weet dat het jou gelukkig maakte om je familie, je vrouw, je kinderen en bovenal, zonder dat de anderen het wisten, mij te zien spelen. Sinds ik klein was, was het altijd zo. Je bracht me naar alle trainingen zodra je thuiskwam van je werk. Naar veel trainingen bracht mama me, omdat jullie aan het werk waren.

Natuurlijk ontbrak je bij geen enkele wedstrijd. Wat kon je lijden als je naar me keek en wat kon je ervan genieten, ook al gaf je me nooit zoveel complimenten.

Je was vader, vriend en zaakwaarnemer. Altijd was je de persoon die je op ieder moment moest zijn en je zat er nooit naast. Afgezien van sommige verwijten of ruzies had je altijd gelijk. Uiteindelijk liep het altijd af zoals jij zei.

Ik ga je ontzettend missen, maar je zult altijd aanwezig zijn, en vooral in de opvoeding van mijn kinderen, omdat ik hen zal leren en opvoeden zoals jullie dat met mij hebben gedaan. Rust zacht en zorg van bovenaf voor ons, zoals je dat hier altijd deed. Bedankt voor alles.”