Niet alleen voetbaltranen bij Ethan Horvath
Voetbal is emotie. Club Brugge pakte op het nippertje nog drie punten op het veld van Zenit Sint-Petersburg. Ruud Vormer schreeuwde het uit, Emmanuel Dennis maakte een vreugdedans. Bij Ethan Horvath namen de tranen de overhand.
Dat had niet alleen met zijn goede prestatie te maken of met het feit dat hij na dertien maanden nog eens mee mocht doen.
“Het waren 13 à 14 heel lange en zware maanden en na al het werk dat ik leverde, kwamen alle emoties eruit”, vertelde de Amerikaanse doelman aan CBS. De coronapandemie maakte zijn dagelijks leven nog zoveel zwaarder.
“Ik heb mijn ouders al bijna een jaar niet meer gezien en daardoor kwamen na de match ook de gelukkige emoties er uit”, aldus Horvath.
