OPINIE: Lik op stuk voor ‘anti-voetbal’ Union
Christian Burgess vond dat hij geen gele kaart verdiende. Die van Adem Zorgane was ook onterecht. De rode kaart voor Kevin Mac Allister idem dito. De penalty ook. Union voelde zich bestolen op Stayen!
Koploper in de Jupiler Pro League. Sterke matchen in de Champions League achter de rug. Dan kan je met een houding van ‘wij zijn goed en pakken deze match in handen’ aan de aftrap komen. Union koos van bij de eerste baltoets voor wat anders. Samengevat als: ‘laten we de tegenstander opjagen, zodat ze niet in hun spel komen en in de fout gaan’.
Een treuzelende keeper. Kjell Scherpen nam twintig tot dertig seconden per uittrap. Na de 1-0 van STVV werden dat luttele seconden. Het kon plots veel sneller. Na de 1-1 begon het spelletje opnieuw. Tijdrekken. Scherpen veinsde ook een hamstringblessure.

Christian Burgess deelde meerdere duwtjes uit aan Keisuke Goto. De 20-jarige Japanse spits liet zich niet vangen. Burgess pakte een gele kaart. Een duw in de rug van de lijnrechter werd niet bestraft.
De kapitein van Union vond het ook nodig om meermaals de spot te drijven met die lijnrechter. De scheidsrechter had zijn collega in bescherming kunnen nemen.
Het gros van de trainers zou zijn speler tot de orde roepen. ‘Stop met die komedie en voetbal’. David Hubert liet begaan. Zonde. Christian Burgess mocht te veel bezig blijven met andere dingen. Met de scheids, met reacties uitlokken, met de Truiense fans. Burgess was trouwens geen uitzondering.

Voorbeeldfunctie
Trainer David Hubert ging ook mee in dat verhaal. Na een zoveelste fout van een van zijn spelers stond Robert-Jan Vanwesemael rustig met de bal in de hand te wachten om een inworp te nemen. Hubert kwam naast de STVV’er staan en maakte twee keer duidelijk dat hij zijn verstand moest gebruiken. Nergens voor nodig. Vanwesemael had niets bij die fase te maken en het was een speler van Union die in de fout ging. Vanwesemael reageerde er niet op. Wijselijk.
Hubert stond om de haverklap bij de vierde official. Elke overtreding van zijn spelers was er geen, elk foutje van een STVV’er moest met geel bestraft worden. David Hubert stond ook (te) vaak bij de lijnrechter, advies uit te delen.
Energie en tijd die hij beter in zijn ploeg had kunnen steken. De coach had beter aan zijn eigen spelers duidelijk gemaakt ‘hun hoofd goed te gebruiken’. Uitgaan van de eigen kracht en kwaliteiten.

Goethals
Union Saint-Gilloise keerde na lange tijd terug naar de eerste afdeling. Ze werden razend populair. Een ploeg die van de eigen sterkte uitging. Hoog druk zetten, veel scoren. Thuis en uit voor de volle pot gaan, tegen klein of groot. Dat charmeerde.
Een groot deel van die extra fans zijn ze al kwijtgespeeld. Wie geen directe band met Union heeft, stoort zich aan dat gedoe. De bal constant wegtikken na een overtreding, fouten uitlokken, om de haverklap in discussie gaan met de arbitrage, te veel overtredingen maken, dat gejammer langs de lijn. De verhaaltjes na de match.
Zonde.
Christian Burgess & co gingen na de 2-1 nederlaag de meegereisde fans bedanken voor hun steun. Op die oude tribune prijken oude woorden. ‘Nie zievere.. speile.’ Van Raymond Goethals zaliger. Woorden die Union ter harte mag nemen. Speel gewoon je spel. Laat dat gedoe achterwege.
