Pacho is Antwerp eeuwig dankbaar
Willian Pacho behoort nu tot de beste centrale verdedigers. De Ecuadoriaanse international behoort tot de sterkhouders bij Champion Leaguewinnaar PSG. Hij maakte echter ook mindere momenten mee.
“Ik speelde in de jeugdacademie van Independiente del Valle. Onze trainer gaf ons een paar dagen vrij, dus reisde ik terug naar huis. Toen ik aankwam, zag ik dat mijn mama fel was vermagerd”, stelt de 24-jarige Willian Pacho bij The Players Tribune.
“Die avond vroeg ze me om haar te helpen met haar medicatie. Ze deed haar shirt uit en ik zag dat ze was geopereerd. Dat had ze mij niet verteld. Ik kon mijn tranen amper bedwingen. Er zat een drainageslangetje in haar rug, haar linkerborst was weggehaald en haar huid was verbrand. Ze had littekens. Mama zei dat het oké was.”
Zijn moeder was een van de vele slachtoffer van kanker. “Die nacht sliep ik naast haar, zoals toen ik nog een klein kind was. Ik heb de hele nacht geweend, stilletjes, zodat ze het niet hoorde. Een paar dagen later moest ik terug naar de academie.”
Na het overlijden van zijn moeder ging Willian Pacho door een donkere periode. Daar hoorden zelfmoordgedachten bij.
God
Er kwam nog meer leed bij. Een transfer naar Borussia Mönchengladbach draaide om niets uit. Hij kreeg ook af te rekenen met een chronische schouderblessure. En toen klopte Antwerp op de deur.
“Op mijn laagste punt lachte God weer naar me. Want Antwerp kocht me. Antwerp kocht me nog voor ik weer kon trainen. Ik zal hen altijd dankbaar zijn.”
“Zij haalden me als een gebroken man. Eerlijk, het was de moeilijkste tijd van mijn leven. Ik droeg nog verbanden aan mijn schouders toen ik in België arriveerde. Ik sprak geen Engels of Frans en ik trainde alleen. Niemand sprak met me, behalve mijn persoonlijke trainer. Ik voelde me geïsoleerd.”
