foto DC | www.voetbalbelgie.be

INTERVIEW: Rudonja volgt STVV nog op de voet

Met zijn snelle rushes op de linkerflank veroverde Mladen Rudonja snel de harten van de fans van STVV. Na drie jaar kon hij een stap hogerop zetten in België, Rudonja koos voor de Premier League. Na Portsmouth FC volgden nog avonturen in Cyprus en in zijn thuisland Slovenië. Rudonja is nu sportief directeur bij Olimpija Ljubljana. ‘Turbo Rudi’ vertoeft even in Sint-Truiden, om zijn vriend Milos Kostic te bezoeken. “STVV dat is kippenvel, zoveel mooie en warme tijden”, vertelt de nu 48-jarige Mladen Rudonja aan Voetbalbelgie.be.

Zijn voetbalcarrière begon bij NK Koper. Hij stapte bij meerdere Sloveense clubs binnen, trok even naar Kroatië en belandde in 1998 in Sint-Truiden. Even later sloeg ook zijn landgenoot Robert Volk de weg naar Staaien in. “Ik heb nog veel contact met Robert”, vertelt Mladen Rudonja. “Keepers zijn vaak gekke mensen, Robert is nog geen haar veranderd (lacht). Dusan Belic hoor ik ook nog regelmatig. Met de andere spelers uit die periode is het contact verwaterd. Dat is normaal, we spreken toch al over een periode van twintig jaar geleden. Benny Liebens (materiaalmeester, nvdr.) houdt mijn band met STVV wel in leven. Een crème van een vent. Hij kwam al enkele keren op vakantie en we houden contact.”

“Maar ik volg STVV sowieso nog”, vertelt Rudonja vol overtuiging. “Ik ben nog altijd heel benieuwd naar de uitslagen. Elke week. Dat doe ik bij al mijn ex-clubs, maar die van Sint-Truiden bekijk ik toch het eerst. Die periode laat mij niet los.”

“Als ik het opnieuw kon doen”

Mladen Rudonja had een dodelijke versnelling in huis. Niet voor niets kreeg hij de bijnaam ‘Turbo Rudi’ mee. Tel daar nog zijn wendbaarheid bij. In 74 wedstrijden kwam hij 21 keer tot scoren in het shirt van STVV. Goed voor een transfer naar Portsmouth FC. The Pompey’s draaiden toen nog in de subtop in de Premier League mee. Rudonja kwam er minder aan spelen toe (14 matchen) en keerde na twee seizoenen naar Slovenië terug.

“Ik heb geen spijt van die keuze voor Portsmouth. Meedraaien bij een Engelse eersteklasser, dat is niet niet iedereen gegeven. En zeker niet voor een voetballer uit Slovenië. Ik bewaar er mooie herinneringen aan. Maar als ik opnieuw in die situatie zou staan, zou ik voor een verlengd verblijf bij STVV kiezen. Bij de Kanaries ervoer ik een speciaal gevoel. De spelers, de supporters, de medewerkers, dat was één groep. Een echte familie.”

Staaien werd Stayen. Toen draaide alles om voetbal, nu zijn er restaurants, een hotel, winkels en kantoren. Plus een kunstgrasveld. “Het ziet er nu helemaal anders uit. Een modern voetbalstadion oogt misschien kouder, maar ik vind het goed. Je moet mee evolueren. De tijd staat niet stil. En ik voel toch nog wat van twintig jaar geleden. Al leeft het nu toch wat minder. Die warme band tussen de club en de fans lijkt wat weg. Hopelijk maken ze daar werk van. Ik hoop dat STVV terug die speciale club kan zijn. Een bijzonder wij-gevoel. Dat heb ik bij geen enkele van mijn andere clubs meegemaakt.”

Geen YouTube

“Wat mij wel stoort is dat kunstgrasveld. Ik vind niet dat ze zo’n veld moeten aanleggen in een stadion in Engeland of België. Dat veld zorgt natuurlijk ook voor een stijlbreuk. Wij waren een hechte ploeg, één blok. Eén tegen allen, allen tegen één. Ik vrees dat een groot deel van de fans toch een andere voetbalstijl verkiest.”

“Ik bewaar zoveel mooie herinneringen aan STVV, zowel op als naast het veld. Mijn mooiste herinnering is een bekermatch tegen Anderlecht. Het kleine STVV tegen het grote Anderlecht. We versloegen ze op Staaien met 2-1 in de kwartfinale. Na de match volgde een groot feest. Dat waren zalige tijden.”

“Of ik vaak naar die matchen en doelpunten terugkijk? Nooit. Ook niet naar mijn wedstrijden met de nationale ploeg van Slovenië op het WK. Ik heb dat nooit gedaan. Op een dag zal ik dat misschien wel doen. Het is geen kwestie van tijd hebben. De honger om die beelden terug te bekijken is er gewoon niet.”

Milos Kostic

Mladen Rudonja zette in 2009 een punt achter zijn spelerscarrière, met 65 A-interlands achter zijn naam. Hij woont nog altijd in de havenstad Koper en werkt als sportief directeur bij Olimpija Ljubljana. Goed voor ruim 160 kilometer per dag.

“Ik kwam net van mijn werk thuis toen Benny (materiaalmeester STVV, nvdr.) belde. Hij zei: ‘Je vriend Milos Kostic is hier’. Ik wist nergens van en vroeg aan Milos waarom hij in Sint-Truiden zat. Ik vind het schitterend dat hij hier zijn kans mag gaan. Hij verdient die kans ook. Milos leeft echt voor het voetbal, 24 uur per dag. Hij is dag en nacht met het spelletje bezig.”

“Hij behoort tot een beloftevolle generatie van jonge trainers. Iemand die de spelers goed kan motiveren. Een kerel met karakter. Met zijn charisma kan hij de spelers mee krijgen in zijn verhaal. Natuurlijk hoop ik dat hij succes zal boeken. Voor Milos én voor STVV.”

“Of ik zelf van een nieuw avontuur in Sint-Truiden droom, als trainer of als sportief directeur? Dat zou ik fantastisch vinden (lacht). Dit is mijn club. Een mens mag dromen. Maar nu is het aan Milos Kostic. Hopelijk kan hij mijn club hogerop loodsen.”

Kostic: “We zijn goed bevriend”

Mladen Rudonja speelde in de zomer van 2019 met de STVV Veteranen tegen Beringen FC. Op zaterdag 8 februari geeft hij de aftrap bij STVV-AS Eupen. “Ik ken Mladen al dertig jaar”, stelt Milos Kostic tegenover Voetbalbelgie.be. “We waren tegenstrevers en bij Gorica waren we ploegmaten. Twee jaar geleden liep een avontuur in Griekenland af. Rudonja was toen al sportief directeur bij Olimpija Ljubljana en bood me een job als trainer aan. Twee dagen geleden belde hij me op met de boodschap dat hij een weekend naar STVV zou komen. We zijn goed bevriend. Hij heeft als speler een positieve indruk nagelaten. Zodra je met iemand over Mladen Rudonja praat, verschijnt er een warme glimlach op hun gezicht.”

Rudonja’s eerste goal voor STVV:

Rudonja’s goal tegen Roemenië:

Categorieën
E-zine

Antwoord

*

*

GERELATEERD